در برنامه حجره اين هفته خواستيم که مصاحبه اختصاصي با شاعر و ديکليماتور جوان زبان پشتو داشته باشيم، مهمان گرامي برنامه ما آقاي مشکور است، شاعر که زيادترين اشعارش را به آواز گيرايش ديکلمه کرده است.
محترم بادشاه الدين مشکور فرزند فضل الدين ميباشد که در سال 1364 هـ ش در ولايت خوست ديده به جهان گشوده است و فعلاً باشنده ولسوالي قره باغ ولايت کابل است. بنا بر مشکلات داخلي کشور مجبور به ترک وطنش گرديده و يک قسمت عمراش را در آنطرف سرحد قبايلي سپري کرد و همچمنان تعليمات ابتدايي خود را در آنجا به پايان رساند. اما بعد از ايجاد حکومت فعلي افغانستان دوباره به وطن برگشت و به تعليمات ليسه خود ادامه داد و از ليسه استاد محمد صديق روهي سند فراغت بدست آورد.
آقاي مشکور از کودکي به نوشتن، خواندن و ديکلمه کردن اشعار علاقه خاص داشت، همين عشق عميق در وجودش باعث آن شد که وي هم به دنياي شعر و ادب بپوندد و توانست که اولاً بار نوشتن اشعارش را در سن جواني به قلم تحرير در بيآورد. در مدت کوتاه توانست که يک مجموع از اشعارش که (گلونه په لمبو کي- گل ها در شعله آتش) نام دارد به چاپ برساند. وي همچنان داستانهاي افسانوي کوتاه در مجلات، جرايد و روزنامه هاي افغانستان نيز به چاپ رسانده است و مدت زياد ميشود که در رسانه هاي افغانستان منحيث ژورنالست همکاري ميکند.
