شبکه هاي اجتماعي ... همه تان معلومدار است که بعد از ايجاد شبکه هاي اجتماعي تويتر و فيسبوک مطبوعات در سنه جديد قرار گرفت، ارتباط مردم عام با مطبوعات بيشتر و آسانتر شد و مردمان خود شان معلومات ها در سطح جهاني در ظرف چند دقيقه يا ثانيه ميتوانند به جهانيان به شکل کتبي، تصويري و يا صوتي برسانند. مدت زياد است که من در پي يک پروژه کار ميکردم تا بتوانم افغانها جوان که ابتکارات کرده اند به شما به معرفي بيگيرم، خوشبختانه که يک داستان را پيدا کردم و خواستم به شما تقديم کنم.
چند روز قبل من در شبکه فيسبوک خود بودم و تصادفاً با يک موضوع جالب که از هزاران سردرگمي ها و موضوعات که بطور مکرر در فيسبوک گفته و نوشته ميشود فرق داشت، در جستجوي اين داستان شدم و کوشش کردم که به عمق آن برسم، اگر چه اين مووضوعات ضورت به جستجو و تحقيقات بيشتر دارد. اما نوشته هاي که در آن صفحه گذاشت شده بود برايم کافي و قناعت بخش بود تا برنامه بسازم.
امروز من در اين برنامه برايتان يک افغان جوان و با استعداد را به معرفي ميگيرم و همرايش صحبت خواهم داشت. براي انيکه معرفي شان بيشتر حرف گويي نشود ميخواهم که به چند حرف مهمان خود را معرفي کنم. آقاي نصرت عصمتي در موسسات بين المللي در داخل و خارج کشور کار ميکند و در سابقه هم با اين موسسات در بخش هاي مختلف همکاري داشت. اما مرام اصلي او ادامه تحصيلات عالي بود به همين سبب تصميم گرفت که براي ادامه تحصيلات به امريکا برود و پس از پايان تحصيلات عالي دوباره به کشور برگشت و فعلاً در شهر کابل زنده گي ميکند.
آقاي عصمتي هميشه ميخواست که يک نويسنده شود، اين مقصد که او با خود داشت پس از سفرش به امريکا در شرايط و گرفتار هاي زنده گي که مواجه ميشود او را يک نويسنده پرسوز و پر درد مبدل ميکند. آقاي عصمتي قلم بر ميدارد و کتاب بنام "Blue Blood Mirage – On the other side of Illusion" را به زبان انگليسي نوشته ميکند. اين کتاب در محور موضوعات فرهنگي و سنتي جامعه امروزي افغانستان و همه مشکلات هاي که خانم هاي افغان از آن متضرر و تحت تاثير اند ميچرخد. براي سفارش يک کاپي اين کتاب
به اينجا کليک کنيد. قصه ها در اين کتاب به رويت حوادث واقعي زنده گي نوشته شده است تا بتواند افکار و ذهينيت غربي را در مورد جامعه و مردم افغانستان تغير بدهد.
در اين پودکاست که شما امروز ميشنويد تنها در مورد آقاي عصمتي نيست بلکه بخش ديگر هم در اين برنامه داريم. بخش دومي ما بيشتر سر موضوع که هميشه از مطبوعات غربي در باره دولت و دولتمردان افغانستان شنيده و ديده ميشود است.
موسسات بين المللي در افغانستان يک رول عمده را بازي ميکنند و بيشتر صلاحيت هاي هم دارند که در پشت برده پت و پنهان است و به آساني نميتواند يافت که چه اهداف اصلي دارند. اما از ديده ظاهر اين هميشه ديده ميشود که آنها دولت افغانستان را متهم به فساد اداري و ضعف ظرفيت هاي اداري ميکنند.
در قدم نخست آنچه که آنها اظهار ميکنند نميتوانيم که رد کرد، چونکه واقيعت هايست که هميشه خود مان شاهد آن هستيم و عوامل آن هم براي همه واضح است. اما اگر همين حالت و قضيه بالاي موسسات خارجي (ان جي او) مورد تحقيق قرار بدهيم پس در اينصورت عکس العمل ما چه خواهد باشد؟ واضح است که ما افغانها در آن سطح قرار نگرفته ايم که اين همه مسايل را بزودي حل کنيم در حاليکه جامعه جهاني خود شان در افغانستان در از بين بردن فساد اداري به ناکمي روبرو شدند.
اما يک سوال مهم در ذهن همه تان خلق ميشود، چطور امکان دارد آن کساني (موسسات) که به از بين بردن فساد به وظيفه گماشته شده اند خود آنها به اين مرض مبتلا شده اند و آنچه که عبادت/تبليغ ميکنند عليه آن عقيده خود قرار ميگرند.
پس از ايجاد و بينانگذاري دولت افغانستان توسط حمايت جامعه جهاني، دولت افغانستان ندرتاً توانست که قوانين و مقررات و نخسه هاي قضايي خود را بالاي مردمان خارجي که در فساد و ساير جرايم دست داشتند به محاکمه بکشاند و همين قضيه هم به آنعده افغانهاي که حمايت سياسي و خارجي دارند ميباشد.
امروز آقاي عصمتي در مورد رفتار غير عادلانه که در پروسه استخدام يک پست با وي صورت گرفته بود سخن ميگويد. اين رفتار غير عادلانه با وي در يکي از بخش هاي دفاتر مروبط به ملل متحد صورت گرفته است که به آن عنوان تعبيض مثبت داده اشت. شما بشنويد و قضاوت کنيد که آيا تبعيض مثبت به اين حد ميباشد که حقوق ابتداي يک شخص (کانديد) ديگر متاثر و محروم گردد؟. آيا اين تبعيض جنسي است و يا تعبيض مثبت؟
