دولت بریتانیا در ۲ مارچ ۲۰۲۶ اصلاحات مهمی را در نظام حمایت از پناهندگان اعلام کرد. به گفته دولت، هدف این تغییرات ایجاد یک نظام «قاطع اما عادلانه» برای پناهندگی، کاهش سفرهای غیرقانونی و اطمینان از این است که حمایت از افرادی ادامه یابد که واقعاً به آن نیاز دارند.

بر اساس این تغییرات، بیشتر افرادی که از ۲ مارچ ۲۰۲۶ به بعد درخواست پناهندگی داده‌اند و درخواست آنان پذیرفته می‌شود، معمولاً به جای دریافت ۵ سال اجازه اقامت، ابتدا ۳۰ ماه (دو سال و نیم) اجازه اقامت دریافت خواهند کرد. این قانون عموماً شامل بزرگسالان و کودکانی می‌شود که همراه خانواده خود درخواست پناهندگی داده‌اند. در مقابل، کودکان بدون سرپرست همچنان مانند گذشته معمولاً ۵ سال اجازه اقامت دریافت خواهند کرد.

پیش از پایان این ۳۰ ماه، فرد باید برای تمدید اجازه اقامت خود درخواست دهد. در این مرحله، وزارت داخله بریتانیا وضعیت کشور مبدأ و شرایط شخصی متقاضی را دوباره بررسی می‌کند تا مشخص شود که آیا او هنوز به حمایت بین‌المللی نیاز دارد یا خیر.

اگر بررسی‌ها نشان دهد که فرد همچنان در صورت بازگشت به کشورش با خطر جنگ، آزار و اذیت یا تهدید جدی روبه‌رو است، معمولاً اجازه اقامت او تمدید خواهد شد. اما اگر دولت بریتانیا به این نتیجه برسد که شرایط کشور مبدأ به گونه‌ای اساسی و پایدار تغییر کرده و دیگر نیازی به حمایت وجود ندارد، ممکن است روند پایان حمایت و بازگشت فرد آغاز شود. این تصمیم به صورت خودکار گرفته نمی‌شود و هر پرونده به طور جداگانه بررسی خواهد شد.

دولت بریتانیا می‌گوید این سیاست از تجربه کشور دنمارک الهام گرفته است؛ کشوری که در سال‌های اخیر حمایت موقت از پناهندگان را اجرا کرده و ادعا می‌کند این اقدام باعث کاهش چشمگیر درخواست‌های پناهندگی شده است. همچنین دولت معتقد است که اعطای اقامت طولانی‌مدت از همان ابتدا می‌تواند انگیزه‌ای برای مهاجرت‌های غیرقانونی ایجاد کند. به همین دلیل، اکنون تأکید بیشتری بر حمایت موقت، بررسی دوره‌ای پرونده‌ها و تشویق افراد به استفاده از مسیرهای قانونی مهاجرت شده است.

بر اساس برنامه‌های اعلام‌شده دولت، افرادی که پس از دریافت حمایت بتوانند از طریق کار یا تحصیل شرایط لازم را به دست آورند، در آینده ممکن است بتوانند برای برخی مسیرهای قانونی جدید اقامت اقدام کنند. جزئیات این مسیرها هنوز به طور کامل اعلام نشده است.

همچنین دولت اعلام کرده است که پیوستن اعضای خانواده (Family Reunion) برای پناهندگان به طور موقت متوقف شده است تا قوانین جدیدی در این زمینه تدوین شود. دولت قصد دارد شرایط این برنامه را با معیارهایی مانند توانایی مالی و ادغام در جامعه هماهنگ‌تر کند، اما جزئیات نهایی هنوز منتشر نشده است.

در مدت زمانی که اجازه اقامت ۳۰ ماهه معتبر است، پناهندگان همچنان حق کار، استفاده از خدمات عمومی و سایر حقوق قانونی مرتبط با وضعیت اقامت خود را خواهند داشت. بنابراین، این تغییرات به معنای از دست رفتن فوری این حقوق نیست، بلکه بیشتر نحوه و مدت زمان اعطای اجازه اقامت را تغییر داده است.

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان مشمول این قانون هستید، بسیار مهم است که پیش از پایان اعتبار اجازه اقامت خود، برای تمدید آن اقدام کنید. عدم تمدید به موقع می‌تواند مشکلات حقوقی و مهاجرتی ایجاد کند.

در پایان، باید توجه داشت که این تغییرات بیشتر شامل افرادی می‌شود که از ۲ مارچ ۲۰۲۶ به بعد درخواست پناهندگی داده‌اند و قوانین قبلی همچنان برای بسیاری از افرادی که پیش از این تاریخ درخواست خود را ثبت کرده‌اند، قابل اجرا است. اگر درباره وضعیت مهاجرتی خود یا خانواده‌تان اطمینان ندارید، بهتر است با یک وکیل یا مشاور معتبر امور مهاجرت مشورت کنید تا بر اساس شرایط شخصی خود راهنمایی دریافت نمایید.